Yusuf Uzun
Yusuf Uzun - Düşünmüyor da değilim. Tüm bunlar belki de etkilerime birer tepki misali, kötü şeyler yaptığım içindir. Gerçekten de kötü bir insanımdır. Kalp kırmış, hayat yıkmışımdır. Hiç farkında bile olmadan hemde. Dolayısıyla bu hastalık bana bir çıkış yolu olabilir mi? Tanrı'nın bana: "Kötü oynadın Çerçevesiz, çık oyundan. Öl artık!" deme şeklidir. Ya da tam tersi, bir giriş bileti. Savaşmam gereklidir belki de. Hastalığı yenerek yeni bir hayata en baştan başlamam gereklidir. Şöyle de bir durum var yalnız, yeni bir hayata aynı insanlarla başlamak, aynı duygularla. Bu beni ne kadar değiştirmiş olur ki? Fazla fazla yeni insanlar tanırım, ancak temelim yine aynı çukur. Belki bir iki tebessümlü başlangıç, sonrasında yine acılar sancılar. Zaten bu oyun da bir gün bitecek öyle değil mi. Tanrı bir gün maçı bitiren düdüğü çalacak ve ben tabut eşliğinde omuzlarda terk edeceğim sahayı. Şuan durumuma bakılırsa öleceğim. Tedaviyi reddedersem öleceğim. Kabul edip fayda görmediğimde öleceğim. Bir ihtimal olur da iyileşirsem, mutlak bir gün yine öleceğim. Bütün kapılarım ölüme açılıyorken neden eziyet edeyim ki kendime. Sanırım cevabımı buldum. Yaşımın biraz genç olduğuna bakarsak hayatımın baharını -sonbaharı da olabilir- bir hastanede kıvranarak geçirmeyeceğim. Kendimi böyle acınası bir hâle sokup çevremdeki değer gördüğüm birkaç kişiyi üzmektense, ölümüme yalnız başıma kamp kuracağım. Yani bu kez birilerini üzmek yok. Çerçevesiz bu oyundan mutlu ayrılacak!

Kanser Kampı - Yusuf Uzun

#kitap - yusufuzunn (@yusufuzunn)
Tags